سقندل دهکده ای در 38 کیلومتری اهر و 5 کیلومتری شرق ورزقان است.در شمال دهکده در کمرکش کوه زاغی بر سنگی مخروطی شکل کتیبه اورارتویی سقندل یا سکندل قرار دارد.کتیبه 115 سانتیمتر در 50 سانتیمتر و در ده سطر است. در پای کوه تعداد زیادی قبور باستانی و. بالای کوه نیز قلعه ای باستانی به چشم میخورد. مردم محل بر عکس اهالی نشت بان که کتیبه را مقدس میشمردند آنجا را محل زندگی اشباح میدانند و شب هنگام از آنجا عبور نمی کنند . متن قسمتی از کتیبه که توسط آقای ملیلکیشویلی اهل شوروی سابق ترجمه شده به این شرح است عرابه ای جنگی خدای خالدی به راه افتاد آن به کادیانی پادشاه کشور پولو آدی حمله کرد پولوآدی ناحیه ای کوهستانی است. بیاری خالدی توانا در عرابه ای جنگی نیرومند خالدی این کشگرکشی توسط سردوری پسر آرگیشتی صورت گرفت سردوری گوید: من بیست و یک قلعه را گرفتم من در یک روز چهل و پنج شهر را تصرف کردم. لیب لی اونی شهر پادشاه و شهر مستحکم را در جنگ گرفتم سردوری شاه مقتدر شاه شاهان محوطه ماقبل اورارتویی آن لیبلیونی نام داشته است و قلعه بزرگی بوده که توسط ساردوی دوم در قرن هشتم پیش از میلاد تسخیر شده است

اين کتيبه در کوهى به نام زاغى يا قيه در دو کيلومترى شرق ورزقان از توابع اهر قرار دارد. طول آن ۱۱۵ و عرض آن ۴۷ سانتى‌متر و مشتمل بر ۱۰ سطر است. اين کتيبه را محمد جواد مشکور کشف کرد و در سال ۱۳۳۰ شمسى آن را به جهانيان شناساند. همين کتيبه را بعدها دانشمند اورارتوشناس گرجى به نام مليکشويلى از روى عکس آن خواند و نتيجهٔ پژوهش خود را در اين باره در سال ۱۹۶۰ انتشار داد. اين کتيبه به ساردوى دوم (۳۳-۷۵۰ ق.م) پسر آرگيشتى اول تعلق دارد و در آن از حمله به ناحيهٔ کوهستانى پولو آدرى و گشودن ۲۱ دژ و تصرف ۴۵ يا ۴۴ شهر در يک روز، سخن مى‌رود. مليکشويلى حدس زده است که پولو آدرى محل زندگى يک طايفهٔ کوه‌نشين در شمال آذربايجان ايران بوده و کتيبه به حوادث سال‌هاى ۴۵-۷۴۷ قبل از ميلاد مربوط مى‌شود.