راهنمای گردشگری هند

دارجلینگ

هند از لحاظ وسعت سیستم راه‌آهن در تمام دنیا مقام چهارم را داراست. این سیستم عظیم روزانه بالغ بر چهارده هزار قطار و نزدیک به سیزده میلیون مسافر را جابجا می‌کند و هفت هزار ایستگاه را به هم ارتباط می‌دهد.

شهر دارجلینگ واقع در کوه‌های هیمالیاست. دارجلینگ در سال ۱۸۲۸ به عنوان یک پایگاه کوهستانی ییلاقی و خنک جهت فرار از گرمای خفقان‌آور دشت‌ها ساخته شد. انگلیسی‌ها در این مکان چای می‌کاشتند و عده زیادی از مردم نپال را برای کار در باغ‌های چای استخدام کردند. بعضی از عالی‌ترین چای‌های دنیا محصول این خطه هستند. این شهر حدود دویست هزار نفر جمعیت دارد که اصلیت اکثر آنها نپالی است. جو این شهر با جو ازدحام و شلوغی کلکته کاملاً متفاوت است. چهره مردم اینجا نیز تفاوت دارد. چهرهٔ مردم اینجا چهره ساکنان کوهستان هیمالیاست اما قابل توجه ترین نکته در این شهر افت درجه حرارت است.

بعد از نپالی‌ها، قسمت عمده جمعیت دارجلینگ، یعنی ۲۰ درصد آنها، تبتی هستند که اغلب در تبعید زندگی می‌کنند چرا که در سال ۱۹۵۹ که چین به تبت حمله کرد فرار کردند. شواهد حضور جامعه تبتی‌ها در جای جای این شهر هست. تبتی‌ها صنایع دستی بسیار زیبایی دارند.

دارجلینگ یکی از دروازه‌های مشهور هیمالیای پرعظمت است. قله مقدس کانگچنجونگا سومین قله مرتغع دنیا با ارتفاع ۲۸ هزار پا در نزدیکی شمال اینجاست. اورست که بلندترین قله دنیاست، کمی دورتر، در قلب همین‌جا قرار دارد. تعجبی ندارد که چندتن از بهترین کوه‌نوردان جهان اهل دارجلینگ باشند.

تنزین نورگه اولین راهنمای هیمالیایی است که در سال ۱۹۵۳ همراه ادموند هیلاری قله اورست را فتح کرد. محل تولد و مرگ او نیز دارجلینگ است. او یک سال بعد از فتح قله اورست، موسسه کوهنوردی هیمالیا را تاسیس کرد. 

افزودن نظر