مارکو پولو احتمالاً اولین انسان اروپایی بود که از رودخانه مکونگ، در قرن سیزدهم، عبور کرد و تازه در سال ۱۹۹۳ بود که اولین پل بر روی رودخانه مکونگ ساخته شد. نکته عجیبتر این است که تا به حال هیچ سدی بر این رودخانه بسته نشده.
لوانگ پرابانگ شهری است که در آسیای جنوب شرقی، به بهترین نحو، حفاظت شده و در داشتن معابد تاریخی بودایی مقام سوم را داراست. چیزی که باید درباره لوانگ پرابانگ دانست این است که تمام این شهر میراث فرهنگی بین المللی است و هیچ کدام از ساختمانهای زیبایش خراب نمیشوند.
با این که حکومت لائوس ۲۵ سال کمونیستی بوده است، ۱۰۰ سال پیش، تحت استعمار فرانسویها قرار داشت. فرانسویها نیز ردپای خود را در آشپزی و معماری این منطقه به جای گذاشتند. همه جای این شهر پر است از معبدهایی با سقفهای شیبدار؛ جایی که راهبین به زندگی و عبادت مشغولاند.
لائوس کشوری با مذهب بودیسم است و در نتیجه همه افراد باید راهب شوند؛ حتی اگر شده برای چند هفته. بسیاری از مردم این کشور از کودکی راهب میشوند. علاوه بر این، مقام و منزلت خانواده کودکان راهب افزایش پیدا میکند.
لائوس به تولید کاغذ شهرت دارد و در روستاها حتی کودکان نیز در کوبیدنِ پاپیروس شرکت میکنند.
در دشتِ کوزهها صدها کوزهٔ بزرگ پخش شده اند. ظاهراً این کوزهها را بین دو تا چهار هزار سال پیش ساختهاند ولی کسی از دلیل ساختهشدنشان خبر ندارد؛ عدهای میگویند برای نگهداری برنج، عدهای میگویند برای نگهداری سرکه و حتی شاید برای دفنِ مردگان. قسمتی از این دشت به تنهایی حاوی بیش از ۲۵۰ کوزه است که هر کدام یک تن وزن دارند. وزن بزرگترین کوزهٔ این دشت به شش تُن میرسد.