وات آرون، معبد سحر، نماد بانکوک است. این همان معبد آشنایی است که بر پوسترهای مسافرتی میبینیم. پرانگ که با شکوه از ساحل رودخانه بر میخیزد برجی است که ارتفاع آن به ۶۷ متر میرسد. میتوان از پلههای این برج به تراس بالایی رفت و نمایی مدهوش کننده از شهر را مشاهده کرد. سطح پرانگ با تکههای رنگارنگ چینی تزئین شده است. این باور وجود دارد که این تکهها با کشتیهای چینی به تایلند آورده شدهاند. در اکتبر، شاه با ناوگان سلطنتی خود که شامل ۵۱ کرجی است، در امتداد رودخانه به مقصد وات آرون حرکت میکند. ساکنین حومه شهر به دامنون سادوك میروند؛ یکی از بازارهای شناور باقیمانده. نوعی بازار منحصر به تایلند که از لحاظ رنگارنگ بودن خیره کننده است. این بازار ردیفی از غذا، لباس، عطر گلهای فروشی و صدای جلز و ولز غذاهای وسوسهبرانگیز است. غذای تایلندی بسیار پر ادویه و اغلب پیچیده است. نمپیک ترکیبی از فلفلها، سیر، سس میگو، زنجبیل، شکر و لیموترش است که به عنوان یک غذای سبک با کمی برنج خورده میشود. چشمان مردم غرب که برای اولین بار این غذا را میچشند پر از اشک میشود. اشکی که یا از لذت است و یا عکس العمل دربرابر ادویه تند. بر خلاف آن چه که در قدیم گفته میشد مصرف فلفل تند میتواند برای سلامت بدن مفید باشد
بازار شناور از جمله مکانهایی است که حتماً باید در سفر به بانکوک از آن دیدن کرد. راهنماهای تور یک روز کامل را به این بازار اختصاص میدهند. اگر از خوردن غذای سبُک صرفنظر کردید و تصمیم گرفتید در رستوران غذا بخورید، به یاد داشته باشید که خوردن تمامی دانههای برنجِ داخل بشقاب بیادبی به شمار میرود. مقداری از غذا را در بشقاب خود باقی بگذارید، در غیر این صورت آشپز گمان خواهد کرد که غذای شما ناکافی بوده است.