در میان دشت کهیر و تنگ و در ۲۰ کیلو متری روستای کهیر در مسیر جاده تنگ گالک به فاصله چند کیلومتری ۳ تپه کوچک گل فشان به ارتفاع ۱۰ تا ۲۰ متر وجود دارد که ۲ تای آنها همانند تپه بوده و از چند سال پیش غیرفعال شده است و سومی شکل یک آتشفشان بوده و در حال حاضر فعال است که یک پدیده منحصر به فرد طبیعی است و نظیر آن فقط در ۳ نقطه دیگر جهان گزارش شده و همواره از دهانه آن گل سرد طوسی رنگی تراوش می کند. 

چشمه‌های گِلفشان چابهار پدیده‌ای طبیعی در جنوب شرقی ایران‌اند. این گلفشان‌ها در جنوب استان سیستان و بلوچستان قرار دارند. این پدیده که بر اثر عوامل مهمّ زمین‌شناختی و بیانگر فعّالیّت‌های زمین‌ساختی منطقه است در طول سالیان متمادی تپّه‌ای از گل به وجود آورده که هیچ گونه‌ای از گیاهان در این خاک رشد و نمو نمی‌کند. پدیدهٔ گلفشان، تپّهٔ خاکستری‌رنگی به شکل مخروط ایجاد کرده که به علّت مسطّح‌بودن زمین منطقه از فواصل دور قابل رؤیت است.

نام محلی پدیدهٔ‌ طبیعی گل‌فشان «بولوبولو» است. این پدیده با پرتاب گل و همراه با متساعد شدن گاز از اعماق زمین، نظر هر بیننده‌ای را به خود جلب می‌كند.