روستای کاریان از توابع بخش جویم لارستان در جنوب استان فارس و در مسیر راه لار – جهرم، در ۱۱۵ کیلومتری شمال غربی شهر لار و در ۸۲ کیلومتری جنوب شرقی شهرستان جهرم واقع شده‌است.این شهرستان با جمعیتی به 950 نفر مشتمل بر 150 خانوار است.وضعیت جغرافیایی آن بگونه ایست که از سه طرف در محاصره کوههای نیمه مرتفع است.یعنی در واقع پشت کوه واقع شده‌اند گذران زندگی مردم از طریق کشاورزی، دامداری و کار در کشورهای عربی حوزة خلیج فارس تأمین می‌شود.محصولات کشاورزی عمدتاً شامل مرکبات، تمرات نخل، گندم، جو، کنجد، ذرت و پنبه می‌باشد.باغهای مرکبات کاریان نظیر لیمو ترش، لیمو شیرین و پرتقال در سطح شهرستان لار معروف است .آبیاری باغات و مزارع در قدیم توسط چاههای دورشته قنات وبرکه بندهای اطراف روستامانند برکه بند و رشته قنات جلال آباد معروف به شیخی، برکه بند و رشته قنات فاریاب معروف به خانی، رشته قنوات میری، کریم آباد، گُرونی، نجم الدینی، دِل تاوه، هرمز جان پایین، این رشته قنات آسیاب آبی را واقع در محل سنگ شکن فعلی میچرخانده‌است، هرمزجان بالا و پِدِگویه انجام می‌گرفته‌است، که در حال حاضر بعلت خشک شدن رشته قنوات، آبیاری بصورت برداشت آب از چاه به روشهای صنعتی می‌باشد.مهندسی ومعماری این قناتها واقعاً شگفت آور است به‌عنوان مثال در طول رودخانة گَپ(بزرگ) ۷۲ قنات سرپوشیده قرار داردو طراحی این قنوات بگونه ایست که آبهای زیرزمینیِ منطقه‌ای به وسعت تقریبی دوازده میلیون متر مربع از لابلای شبکه‌های دقیق زیرزمینی در نهایت به برکه بند خانی می‌رسیده و جهت آبیاری استفاده می‌شده‌است.دامداری در این دیار بصورت سنتی است ودشتهای حومة کاریان نظیر دشت گبر، دشت هَشُم، دشت لاغر، کفة (صحرای وسیع) هرم - کاریان و دامنة شمالی گردنة میرشکاری جایگاه این دامهاست .آثار باستانی در کاریان با توجه به توضیحات بالا بوفور یافت می‌شود که ازبین آنها می‌توان به امامزادة شاه حاجت، آرامگاه میرابوشهداء، مقبره چهل دختر و، قلعهٔ تشی، قلعهٔ گلی، قلعه شاه نشین، دره کافران, عمارت سردرب، دهلوهای سنگی دورة گبر و سرانجام ویرانه‌های آتشکده فرنبغ (آتشکده روحانیان)اشاره کرد.