روستای مرانک

مَرانَک روستایی در شرق استان تهران و از توابع شهرستان دماوند می‌باشد. اغلب مردم آن کشاورز و دامپرور هستند. از جاذبه‌های روستای مرانک خانه‌های کهن آن است. روستای ییلاقی مرانک آبادی گردشگر پذیر دماوند است که خانه‌های تاریخی آن هرگردشگری را مجذوب خود می‌کند. این خانه‌ها در محلات سه گانه روستا پراکنده هستند وازآن جمله می‌توان به خانه‌های قجری میرزا علی نقی مرعشی، میرزا یعقوب علوی، میرزامحمد علی اسدی، میرزا حسن گتمیری وخانم آقا اشاره کرد. خانه‌های تاریخی مرانک اغلب براساس یک روش ساخته شده وهمگی دارای سردرورودی، هشتی ودوحیاط مستقل دردوطرف هشتی هستند. درورودی اصلی هرخانه دوسکوی خشتی یا آجری به عنوان نشیمن، دردوطرف درگاه ساخته شده‌است. همه خانه‌ها درهای چوبی وتزییناتی مانند گل میخ، کوبه‌های زنانه ومردانه وکلون دارند. داخل اتاق‌ها با انواع گچبری، نقاشی وگل بوته تزیین شده‌است ودرسقف آن‌ها ازتزیینات مختلف چوبی استفاده شده‌است. همچنین چشم انداز سرسبزحواشی رودخانه سرآسیاب نیزاز مناطق دیدنی مرانک است که درفصول مختلف سال بسیارتماشایی بوده وگردشگران بسیاری را به خود جلب می‌کند. این روستا ازطریق دماوند قابل دسترسی است. مرانک اولین مرکز فناوری اطلاعات را در بین روستاهای ایران داراست، که در سال ۲۰۰۳ میلادی با کمک سازمان یونسکو (undp) ایجاد گردید. این طرح که بهره برداری آزمایشی آن از ۲۲/۴/۸۳ در مرانک شروع شده بود در روز سه شنبه مورخ ۲۰/۵/۸۳ بصورت رسمی و با حضور شخصیت‌های بلند پایه کشوری و محلی افتتاح گردید. طرح مذکور که توسط دفتر پژوهشی سازمان مدیریت و برنامه ریزی کشور و با مشارکت برنامه عمران سازمان ملل، در چارچوب همکاریهای دولت جمهوری اسلامی ایران با دفتر سازمان ملل در تهران از ابتدای سال ۱۳۸۲ آغاز شده و هم اکنون به بهره برداری رسیده‌است.