گته ده، روستایی از توابع شهرستان طالقان در استان البرز روستایی است در بخش بالا طالقان این ده سردسیر و کوهستانی می‌باشد آب این ده از رودخانه‌ی گرآب و دره‌ی کهارکوه. شغل مردم این روستا زراعت و گله داری است و عده‌ای در اداره‌های تهران مشغول به کار هستند غلات ، سیب زمینی ، بنشن و قلمستان از محصولات این روستا است.کرباس ، گلیم ، جاجیم و شال بافی از صنایع دستی این روستا می‌باشد.در جنوب روستا روی کوه‌های میرابشم قلعه‌ای به نام قلعه دختر دیده می‌شود.

گته ده . [ گ َ ت ِ دِ ] (اِخ ) دهی جزء دهستان بالا بخش طالقان شهرستان تهران ، در 29هزارگزی خاور شهرک ، سر راه عمومی ومالرو طالقان به شاه پل . کوهستانی ، سردسیری و سکنه ٔ آن 766 تن است . آب آن از رودخانه ٔ گرآب و دره ٔ کهارکوه . محصول آن غلات ، سیب زمینی ، بنشن و قلمستان . شغل اهالی زراعت و گله داری ، و عده ای برای تأمین معاش به تهران و مازندران میروند. صنایع دستی زنان مختصر کرباس ، گلیم ، جاجیم و شال بافی است . در جنوب ده روی کوه های میرابشم آثار ابنیه قدیم به نام قلعه دختر دیده میشود. مزارع روبار، سیکان رود، ممه رود جزء این ده است .راه مالرو دارد. (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج 1).

روستای گته ده در فاصله يكصد كيلومتری  شهرستان ساوجبلاغ قرار دارد. نزديكترين روستا به آن جوستان با فاصله يك جاده خاكی ۲۲ كيلومتری است. 
روستای گته ده از روستاهای پرآب و آباد طالقان محسوب شده و خانه های این روستا عمدتا با ملات گل وسنگ احداث شده است و از بیرون به صورت خشکه چینی جلوه می نماید و اکثر خانه های اصیل این روستا مخروبه شده و به جای آنها خانه های جدید احداث شده است .

در مرکز روستا دو خانه مخروبه وجود دارد که به نظر می رسد از خانه های اعیانی دوره قاجار بوده است . قدمت تاریخی خانه های تاریخی روستای گته ده به دوره قاجار حدود 200 سال پیش میرسد.
 در میان خانه های ویرانه و در محل هایی از کوچه های روستا که بنا به ضرورت اهالی حفاری صورت گرفته سفالهای نخودی و قرمز و نقش استامپی و زیرلعاب از دوران تاریخی و مختلف اسلامی یافت شده اسکه همگی آنها حکایت از استقرار دایم جمعیت در این روستا می نماید .

در فاصله 200 متری غرب روستای گته ده  قبرستان تاریخی وجود دارد که انبوه سنگ قبرهای موجود درآن حکایت از گستردگی و تعداد امواتی می کند که در قرون متمادی در آن دفن شده اند. قدمت این قبرستان به دوران تاریخی حدود 1500 سال پیش برمیگردد.
 برخی از قبرها متعلق به دوران اسلامی و برخی نیز دوره قبل از اسلام بوده و آثاری از سفالهای دوران تاریخی در آن یافت شده است . در قبرستان یاد شده ،حداقل پنج سنگ قبر متعلق به دوره صفویه وجود دارد که دارای تاریخ های متفاوت هستند. برای مثال یکی از آنها متعلق به 1075 هجری قمری است . 
به نظر می رسد با توجه به موقعیت این مکان که در معرض سیل بوده ،چندین بار برای قبرستان در قرون مختلف استفاده شده است.با توجه به نمونه سفالهای یافت شده ، می توان قدمت قبرستان را دوران تاریخی و اسلامی تعیین کرد .